Ooit lagen er ter plaatse van het Scheldekwartier imposante grondlichamen van de Vesting Vlissingen. Ongeveer waar nu de centrale openbare ruimte is geprojecteerd, lag vroeger een lunet. Dit was een klein vestingwerk met twee schuine, naar buiten gerichte zijden (facen genoemd) en twee naar achter gerichte zijden (flanken). De keel (achterzijde) is open of op een eenvoudige wijze afgesloten door een borstwering of een muur met schietgaten. De Vesting Vlissingen werd opgeheven in 1867, daarna begon het tijdperk van de scheepsbouw; de Scheldewerf. Robuuste gebouwen, werkplaatsen, straten, kades en havenspoorlijnen vervingen de groene glooiingen van het glacis van de Vesting Vlissingen.

Het hart van Scheldewijk wordt gevormd door een centrale groene ruimte: het Dokter Stumphiuspark. Het park is gericht op verblijven en spelen. In de zuidwest hoek van het park wordt mogelijk een brede school gevestigd. Het park kent een tweedeling; een rustig verblijfsgebied aan de noordzijde, en een speelplein aan de zuidzijde. Als de school in het Dokter Stumphiuspark wordt gesitueerd is het speelplein tevens schoolplein.

De bloeiperiode van de Vesting Vlissingen valt samen met de periode van de late Engelse landschapstijl (1800-1870). Beide zijn op een moderne wijze vertaald in het concept voor het park. Het lunet als een lange zitmuur die een mooi contrast vormt met de informele lijnen van het park en tevens dienst doet als scheiding tussen het speelpein en het verblijfsgebied.

De ruimtelijke compositie van het park is een moderne vertaling van de Engelse landschapsstijl door zijn gevarieerde ruimtelijke opbouw, de sterke contrasten tussen open en dicht, licht en donker, verharding en groen en actief en rustig. De groene eilanden zijn zo gesitueerd dat er steeds wisselende perspectieven en spannende doorkijkjes ontstaan en je niet in één keer alles kunt overzien. De paden worden gevormd door de ruimte die overblijft tussen de groene eilanden, waardoor ze onderdeel worden van de parkstructuur.

Het park loopt door tot aan de rijbaan, de randen zijn afwisselend hoog en laag, kleurrijk en groen, waardoor er een afwisselend beeld ontstaat en je blik vanzelf het park wordt ingetrokken. De lage zitmuur die verwijst naar de Vesting Vlisisngen doorsnijdt de groene eilanden. De strakke lijn vormt een mooi contrast met de vloeiende lijnen van het groen en de paden. De muur begrenst, samen met de groene terp aan de zuidzijde, op een natuurlijke wijze het speelplein.